ŻONA
Biada temu domowi, gdzie żona przewodzi mężowi.
Cnotliwa żona męża korona.
Choćby żona była z nieba, jednak ją miłować trzeba.
Dobra żona tym się chlubi, że gotuje, co mąż lubi.
Dym, dach dziurawy, zła żona — wypędzą z domu.
Gdzie strona, tam żona.
Gdzie zła żona, tam piekło w domu.
Gdzie żona panuje, tam mąż pokorny.
Ile białych wron, tyle mądrych żon.
I mądry mąż zgłupieje przy złej, zrzędnej żonie.
Jak drzwi, które nie skrzypią, tak żona, która milczy — najprzyjemniejsza.
Jak ogień różni się z wodą, tak i stary z żoną młodą.
Kiedy mąż żony nie bije, to w niej wątroba gnije.
Kto ma dobrą żonę, ma do nieba bronę.
Kto żonę, dzieci stroi, niech się biedy boi.
Lepiej wziąć skarb w żonie, niż za żonę.
Lepiej z lwem w puszczy, niż ze złą żoną.
Młoda żona staremu trucizna.
Młoda żona staremu karoca do nieba.
Na gładką żonę patrząc syty nie będziesz.
Nie dawaj stróża żonie, bo i stróże są złodzieje.
Nie wierz żonie w domu, a koniowi w drodze.
Nie żona zdobi męża, ale mąż żonę.
Ucho, nie oko ma wybierać żonę.
Weksel, żona i dziecko nie zginą.
Wstydliwa żona i męża się wstydzi.
Żeby chłop był jak wrona, zawsze żonie obrona.
Żona bez dzieci jak ryby bez sieci.
Żona ładna zawsze zdradna.
Żona mężowi może się urodzić, a matka już nie.
Żona młoda to bystra woda.
Żony, brzytwy i koni nie pożyczaj.
powrot do poprzedniej podstrony...