GŁUPOTA
Co głupiemu po koronkach, kiedy powiada, że to same dziury.
Co głupiemu po rozumie, kiedy go użyć nie umie.
Co jeden głupi zepsuje, tysiąc mądrych nie naprawi.
Gdy przyjdą na targ głupcy, cieszą się kupcy.
Głupcy wiążą węzły, a mędrcy je rozwiązują.
Głupi biega, mądry chodzi.
Głupi gubi, a mądry znajduje.
Głupi, kiedy milczy, za mądrego ujdzie.
Głupi milczeć nie umie.
Głupi narzeka, mądry zaradza.
Głupi sam sobie szkodzi.
Głupi widzi złe dopiero, kiedy go w bok trąci.
Głupia ta owca, która wilkowi wierzy.
Głupiego oszukać to fraszka, mądrego to sztuka.
Głupiego trudno nauczyć.
Głupiemu nic się cudzego nie podoba, a swoje wszystko
Głupim szczęście sprzyja.
Głupota jest matką uporu.
Idź z głupim po raki, on żaby łowić będzie.
Im kto głupszy, tym bywa bezpieczniejszy.
Każdy głupiec swój rozum chwali.
Kto głupiego udaje, głupim się staje.
Lepiej z mądrym kozy paść, niż z głupim w karty grać.
Lepiej z mądrym płakać, niż z głupim się śmiać.
Mądry głupiego nie przegada.
Mowa głupiego zgorszyła mądrego.
Na głupotę lekarstwa nie ma.
Najwięcej boli pochwała głupiego.
Nie trzeba głupich siać, sami się rodzą.
Nigdy tak bardzo nie zbłądzi głupi, jak mądry.
0 deszczu i pogodzie rozmowa głupich.
Poznać głupiego po śmiechu jego.
Z głupim się kłócić, z wodą się bić — to jedno.
Żeby głupich nie było, mądrzy by z głodu poumierali
powrot do poprzedniej podstrony...