MĄDROŚĆ
Co u mądrych w myśli, to u głupich w ustach.
Czego mądry nie zgadnie, czasem głupi przepowie.
I mądry głupi, gdy go nędza złupi.
I mądry głupieje, gdy pałkę zaleje.
Każdy jest mądry dla siebie.
Kto się mądrym urodził i gęsią orać potrafi.
Kto mądrego udaje, ten się głupim staje.
Kto z mądrym chodzi, mądrym będzie.
Lepiej być mądrym przed szkodą, niż po szkodzie.
Lepsze prostych dziwactwo, niż mądrych pieszczoty.
Mądrego nie trzeba wiele uczyć.
Mądremu kazać, a głupiemu słuchać.
Mądremu niewiele trzeba mówić.
Mądrość największa każdego: znać dobrze siebie samego
Mądrość ma twarde łoże.
Mądrość uczy czego szukać i czego chronić.
Mądry głupiego nie przegada.
Mądry na wszystkie strony się ogląda.
Mądry nie jest, co drugiemu nie poradzi.
Mądry nie gardzi niczyją radą.
Mądry nie powie, czego wprzód nie zważy.
Mądry przestaje na tym , co osiągnąć może.
Mądry nie mówi, aż głupi przestanie.
Mądry się bogaci, gdy głupi utraci.
Mądry wie, głupi mówi, co wie.
Mądry słucha ludzi, ale się nie łudzi, bo ma swój rozum
Mądrym gwiazdy nie rządzą.
Mądrzejsi chleb krają, a głupszym jeść dają.
Mądrzy szczęście z sobą noszą.
Mądrzy się od głupich uczą.
Niewielka sztuka być mądrym między głupimi.
Nikt nie jest zawsze mądrym.
Trudno mądrego oszukać.
Tylko mądry bogaty.
Wlecze się chuda mądrość, spasłe głupstwo toczy.
Z mądrego śmieje się bogaty.
Z mądrym wojuj rozumem, natomiast z głupim tylko siłą.
powrot do poprzedniej podstrony...