CNOTA
Bez walki nie ma cnoty, bez cnoty nie ma zasługi.
Choć koszula brudna, ale cnota cudna.
Choć suknia szara, ale cnota cała.
Choroba cnocie nie wadzi.
Cnocie nie fortunie ufać należy.
Cnota bez nagrody słabnie.
Cnota cnocie nie wadzi.
Cnota cudzej chwały nie potrzebuje.
Cnota dla wszystkich ma otwarte wrota.
Cnota i w ciemnościach świeci.
Cnota naukę przechodzi.
Cnota szczęściu nie podlega.
Cnota złego zawsze w oczy kole.
Cnotliwego bankiet nie zepsuje.
Cnotliwego nie ród, ale wychowanie dobre czyni.
Cnotliwemu nigdy cnota na złe nie wyszła.
Darmo być cnotliwym — bardzo głowa boli.
Dobre złoto przy cnocie, lepsza cnota przy złocie.
Dość bogaty, kto w cnotę nie ubogi.
Droga cnoty śliska.
Gdzie się cnota zepsuje, tam niecnota następuje.
I o szkapę trudno, gdy jechać za cnotą.
Kto cnotliwy, ten szczęśliwy.
Kto się rządzi cnotą, ten nie jest sierotą.
Lepiej z cnotą bez bogactw, niż z bogactwami bez cnoty.
Lepsza cnota w błocie, niż niecnota w złocie.
Nic tak nie zdobi jak cnota.
Nie chybi ten na jotę, kto dla cnoty kocha cnotę.
Prawdziwa cnota krytyk się nie boi.
Szczęśliwy w żywocie, kto dąży ku cnocie.
U cnotliwego wszyscy dobrzy, u tyrana zaś każdy zdrajca.
Za cnotą chwała idzie.
powrot do poprzedniej podstrony...