NIEWIASTA
Ani we wsi, ani w mieście nie trzeba wierzyć niewieście.
Cud nad cudami — niegadatliwa między niewiastami.
Dwie tylko dobre niewiasty na świecie: jedna się zgubiła, a druga się znaleźć nie może.
Lepszy jest grzech męski, niż cnota niewieścia.
Koni i niewiasty bez wad nie ma.
Mądry to ptaszek niewiasta, nie da się tak łatwo złowić.
Możesz mówić zawsze śmiele, że niewiasta chytre ziele.
Mów niewieście co chcesz, tylko jej nie mów — larwo.
Nie ta sromota, gdy mąż sam przez się błądzi, jako gdy niewiasta mężem swoim rządzi.
Nie trzeba rady niewieściej do zdrady.
Niewiasta jak zła pokrzywa: chytra zawsze, póki żywa.
Niewiasta jest połowicą człowieka bożego, a połowicą diabłową.
Niewiasta, która wstyd straci, prędko się z niecnotą zbraci.
Niewieścia rzecz nie radzić, ale piec opłatki.
Nie nasycisz nigdy ziemi, ognia i niewiasty.
Po całym mieście chodzą plotki niewieście.
U niewiasty między „tak" a „nie" nawet włosa nie przewleczesz.
Woda, ogień, niewiasta nigdy nie powiedzą, że basta.
W ustach niewieścich słodycz się mieści.
Zaraz będzie między świętych wzięty, kto postrzeże niewieście wykręty.
Zawsze lepsze dwie młode niewiasty, niż jedna stara.
Zgasiwszy świecę, wszystkie niewiasty jednakie
powrot do poprzedniej podstrony...