p r z y s ł o w i a

Bardziej boli od języka jak od miecza.
Bezpieczniej siedzieć w domu, niż na języku.
Gdy język nie wie co gada, skóra za niego odpowiada.
Jest to cnota nad cnotami, trzymać język za zębami.
Język i do Rzymu doprowadzi.
Język, kiedy błądzi, prawdę mówi.
Język sieje, ucho zbiera.
Językiem wojować lada kto potrafi.
Koniec języka za przewodnika.
Lepiej się potknąć nogą, niźli językiem.
Ludzkie języki nie próżnują.
Na języku miód, a pod językiem lód.
Nic lepszego nad język, nic nadeń gorszego, bo słodycz i trucizna równo płyną z niego.
Niewart w gębie języka, kto nim brata dotyka.
Od języków przychodzi do mieczów.
Świerzbi język tego, co wie coś tajemnego.
Twardy język i suchy, kiedy kieszeń pusta.
Umie języki, ale nie wie, co się robi z gryki.
Wszystkie języki posiada, oprócz swego.
Złego języka żadną nauką nie poskromisz.
Zły język gorszy od ognia.