WILK
Bierze wilk i liczone.
Chcesz mięso jeść, idź za wilkiem ogon nosić.
Dla wilka las, dla gołębia strzecha.
Do czasu wilk owce dusi.
Gdy wilk się zestarzeje, skubie go i wrona.
Głupiego wilka i cielęta liżą.
Gdzie wiele wilków, psów wiele trzeba.
Gonić wilka, a drzeć łyka.
I wilk syty, i owca cała.
Jak wilk niegłodny, to się i krowie ogonem kłania.
Już to głód, gdy wilk wilka kąsa.
Każdy wilk szarą sierść ma.
Kiedy idziesz do wilka na ucztę, weź psa z sobą.
Kto się wilka boi, niech do lasu nie chodzi.
Mów wilkowi pacierz, a wilk woli kozią macierz.
Natura ciągnie wilka do lasu.
Na to wilk jest w lesie, żeby pasterz strzegł żywinę
Na wilka okrzyk, a niedźwiedź pszczoły drze.
Nie chce wilk na deszcz kaptura.
Nie dlatego wilk straszny, że szary.
Nie wierz wilkowi, choć zabity.
Nie wszystko szare jest wilkiem.
Nie wywołuj wilka z lasu.
Nie za to przecie wilka biją, że szary, lecz za to, że owcę
zjadł. Nosił wilk razy kilka, poniosą i wilka.
0 wilku mowa, a wilk tu.
Póki świat światem, wilk owcy, nigdy nie będzie bratem.
Ten, kto ma wilka i lisa sąsiada, nie zawsze z czasem sypia i dojada.
Trudno sadzać wilka na barana, jak jest syty.
Wilk dotąd trzyma przymierze z barany, dokąd syt leży ich mięsem napchany.
Wilk ci i złodziej po nocy wędrują.
Wilk głodny krąży, gdzie owce czuje.
Wilk leżąc nie tyje.
Wilk morduje dla strawy, człowiek dla zabawy.
Wilk nie winien temu, że Pan Bóg stworzył go wilkiem.
Wilk, niech jak wilk żyje, w lisią skórę się nie kryje.
Wilk psa się nie boi, tylko nie lubi jego szczekania.
Wilk wilka nie szczuje.
Wilka nogi karmią.
Wilka szuka, a ślad jego ujrzawszy ucieka.
Z wilka nie będzie baranina ani ze psa słonina.
Z wilka nie uczynisz barana.
powrot do poprzedniej podstrony...