p r z y s ł o w i a

Aby chleb, to i zęby będą.
Bez chleba i bez soli zła miłość.
Bez chleba i zwierzyna nie smakuje.
Bez chleba smutna biesiada.
Biedna to kraina, gdzie się chleb kończy, a kamień zaczyna.
Chleb cudzym nożem krajany — niesmaczny.
Chleb najmocniej wiąże człowieka.
Chleb, piwo i świeca zdobią szlachcica.
Chleb płacze, gdy go darmo jedzą.
Chleb pracą nabyty bywa smaczny i syty.
Chleb, gdy się starzeje — twardnie, człowiek — słabnie.
Chleb w drodze nie ciąży.
Chleb zębów nie łamie.
Chleb z wodą życie utwierdzają.
Ciężko pracować trzeba na kawałek chleba.
Cudzy chleb słodki.
Dobra tabaka na oczy, jak się chlebem brzuch natłoczy.
Do chleba rano wstać trzeba.
Drogi chleb, gdzie pieniędzy nie ma.
Gdzie wiele chleba, hojności trzeba.
I cesarz się nie wyrzeka żebranego chleba.
Jak będzie chleb, to się i nóż znajdzie.
Kiedy masz chleb, nie szukaj kołacza.
Kiedy się chlebem nie naje, to bułką nie nasyci.
Kpij z biedy, kiedy jest chleb.
Krajany chleb nie ma pana.
Kto chleba nie chce, kija godzien.
Kto chleba nie żałuje, ten nigdy nie traci.
Kto chleb jada, ten mocny.
Kto chleb ze sobą nosi, ten o niego nie prosi.
Kto ma chleb, szuka bułki.
Kto ma chleb, znajdzie i nóż do niego.
Łatwiej chleb jeść, niż na niego zapracować.
Nic po chlebie, kiedy brak zębów.
Nie każdy szczęśliwy, co ma dużo chleba.
Nie trzeba chlebem gardzić.
Pilnuj tego, z czego chleb jesz.
Szanuj tego, czyj chleb jesz.
Trudno piec chleb, gdzie mąki nie będzie.
W jednej ręce chleb, a w drugiej kamień trzyma.
W pole po chleb, do lasu po drzewo.
Zjedzony chleb bardzo ciężko odrabiać.
Złemu wrogowi chleba i soli.